Urla veya Çeşme yönüne gittiğimde, Barbaros Köyü benim için vazgeçilmez bir durak haline geldi. Bazen sadece bir kahve içmek, bazen festival zamanı katılmak, bazen de köyün derin hikâyesini hatırlamak için buraya geliyorum. Her ziyaretimde aynı hissi yaşıyorum: Burası eşsiz bir yer. Sade görünen sokaklar, taş evler ve bahçelerin ardında güçlü bir köy kültürü yatıyor.
İlkbahar geldiğinde köyün ritmi değişiyor. Bahçeler uyanıyor, otlar çıkıyor ve sofralar hafifliyor. Barbaros’ta mevsim gerçek anlamda hissediliyor; takvim değil, toprak hayatı belirliyor. Köy meydanında çay içmeden ve yerel halkla sohbet etmeden burayı anlamak zor. Genelde aracı köy girişinde bırakıp yürümeyi tercih ediyorum, çünkü yürümek burada köyün ritmine katılmak demek.
Köyde düzenlenen Oyuk Festivali’ni her yıl mutlaka ziyaret ediyorum. Ayrıca, yakın dostum ve Türkiye’de fonksiyonel tıbbın öncüsü olan Mustafa Atasoy’u da ziyaret ediyorum. Barbaros’taki organik çiftliği, doğa ile tıbbı birleştiren özel bir örnek. Barbaros’un güzelliği, çoğu zaman sessizliğinde gizli; burada pek çok yetenekli sanatçı ve üretici var ama çoğu görünmez.
Barbaros, turistik etiketlere sığmayan, yaşayan ve üreten bir köy. Köyün girişinde Bahar’ın Kahvesi sizi karşılıyor; burada sadece bir kahve içmiyor, köyün nabzını tutuyorsunuz. Meydanda selamlaşmalar, sohbetler var. Barbaros’ta yabancı olmak bir rahatsızlık değil, merak uyandırıyor. Eğer köyü tanımak istiyorsanız, bakkal Süleyman’ı ziyaret edin; köyün hafızası gibi. Ayrıca Yıldız Kafe de samimi bir durak.
Muhtar, Barbaros’un günlük yaşamının önemli bir figürü. Ayrıca Çağdaş’ın Kahvesi, kuşaklar arası bir sürekliliğin örneği. Mimas Kafe&Sanat Evi, köye yerel bir dokunuş katıyor ve çeşitli etkinliklere ev sahipliği yapıyor. Barbaros’un tarihi ve kültürü hakkında daha fazla bilgi almak isterseniz, Mimas’ın sahibi Aşkın ile görüşebilirsiniz.
Köydeki geleneklerden biri olan ‘kısır düğün’ oldukça eğlenceli. Yılda birkaç kez gerçekleşiyor ve gelin veya damat olmadan kutlanıyor. Ayrıca gelin-damat yürüyüşleri, köyün mizah anlayışını gösteriyor. Oyuk Festivali, yerel eleştiri ve yaratıcılığın birleşimi olarak köyün imzası haline geldi.
Barbaros’ta yemek, mevsimsel bir mesele. İlkbaharda zeytinyağı ve taze otlar öne çıkıyor. Misafirler burada ‘müşteri’ olarak değil, gerçekten misafir olarak karşılanıyor. Çoğu kişi köyden ayrılırken zeytinyağı veya ev yapımı reçel alıyor. Barbaros’ta kadınların rolü büyük; üretimden misafir ağırlamaya kadar her alanda kadın emeği belirleyici.
Barbaros’a giderseniz, sadece gezmeye değil, dinlemeye gidin. Bahar burada doğal bir haldir. Barbaros, Ege’nin vazgeçilmez bir durağı olarak karşınıza çıkıyor. Ayrıca, Barbaros’tan sonra çevrede keşfedilecek başka güzel köyler de var. Birgi, Kozbeyli, Kösedere ve Ulamış gibi yerler, sadece gezilecek değil, hissedilecek mekanlar.
